Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest jedną z głównych przyczyn chorobowości i umieralności na świecie.

W ciągu ostatnich 5 lat opublikowano duże wieloośrodkowe badania kliniczne, 0 odpowiedniej mocy statystycznej - TORCH1, INSPIRE2 i UPLIFT3, które wykazały skuteczność kilku różnych terapii w POChP, takich jak: wziewne długo działające P2-mimetyki i leki przeciwcholinergiczne stosowane jako leki rozkurczające oskrzela, glikokortykosteroidy (GKS) wziewne oraz leczenie skojarzone P2-mimetykiem 1 GKS wziewnym. Zaobserwowano, że powodują one zmniejszenie częstości zaostrzeń, poprawę jakości życia oraz graniczne zmniejszenie umieralności. 13 Jednakże zmniejszenie częstości zaostrzeń POChP wyniosło w przybliżeniu tylko 20—25%. Trudniej było wykazać wpływ tych terapii na progresję POChP w postaci zahamowania utraty FEVp i tylko we wtórnej analizie danych z badania TORCH stwierdzono taki efekt leczenia skojarzonego.1'4  Istnieje więc pilna potrzeba wprowadzenia nowych grup leków do leczenia POChP, a zwłaszcza nowych leków przeciwzapalnych, które mogłyby modyfikować przebieg choroby poprzez hamowanie procesu zapalnego w drogach oddechowych. Ostatnio w centrum uwagi znalazły się inhibitory fosfodiesterazy (PDE). Fosfodiesterazy stanowią dużą grupę enzymów, które hamują powszechnie występujący wewnątrzkomórkowy cAMP.' Ponieważ odgrywają one ważną rolę w metabolizmie, ich inhibitory stanowią atrakcyjny cel w poszukiwaniach nowych leków. Fosfodiesteraza typu 4 (PDE4) jest jednym z głównych enzymów uczestniczących w przemianach metabolicznych i procesach zapalnych w drogach oddechowych.6 Spowodowało to duże zainteresowanie zastosowaniem inhibitorów PDE4 w chorobach dróg oddechowych, najpierw cilomilastu, a obecnie roflumilastu. We wcześniejszych małych badaniach z cilomilastem stwierdzono pewien korzystny wpływ tego leku na czynność płuc7, a badania z roflumilastem wykazały, że może on zmniejszyć również częstość zaostrzeń, chociaż wyniki w odniesieniu do zaostrzeń o różnej ciężkości nie były zgodne 8-9. Analiza post-hoc badania opublikowanego przez Calverleya i wsp. w 2007 roku wykazała jednak, że roflumilast może zmniejszyć częstość zaostrzeń w podgrupie chorych na POChP z cięższą obturacją dróg oddechowych i z częstszymi zaostrzeniami. 9 W 2 następnych badaniach z randomizacją, których wyniki zostały niedawno opublikowane w jednym artykule (szczegółowe omówienie - p. s. 108 - przyp. red), Calverley i wsp. ocenili wpływ roflumilastu na czynność płuc i występowanie zaostrzeń u chorych z YYNX <50% wn., z przewlekłym kaszlem i z odkrztuszaniem wydzieliny oraz z >1 zaostrzeniem POChP w ciągu ostatniego roku, które leczono GKS doustnym i/lub w szpitalu. 10 Taki dobór chorych jest godny uwagi, gdyż po raz pierwszy do dużego badania włączono chorych z przewlekłym zapaleniem oskrzeli i częstymi zaostrzeniami w wywiadach; wykazaliśmy, że u takich chorych bardziej prawdopodobne jest nasilone zapalenie w drogach oddechowych niż u chorych z rzadszymi zaostrzeniami.11 Stanowią oni też grupę chorych, w której można by oczekiwać, że leczenie przeciwzapalne przyniesie największe korzyści i może być najbardziej opłacalne poprzez zapobieganie hospitalizacjom.

Źródło: Medycyna Praktyczna