Prawo do pomocy ze strony Państwowego Ratownictwa Medycznego ma każda osoba, której życie lub zdrowie jest zagrożone w wyniku nagłego niebezpieczeństwa.

Określenie „każdy"oznacza, że pomoc przysługuje także osobom nieubezpieczonym. Organizacja systemu ratownictwa medycznego System ratownictwa medycznego tworzą: centra powiadomienia ratunkowego oraz dyspozytorzy w szpitalach, zespoły ratownictwa medycznego, szpitalne oddziały ratunkowe, inne jednostki wyspecjalizowane w udzielaniu konkretnej pomocy medycznej oraz służby współpracujące, np. strażacy, policjanci, żołnierze. Centra powiadomienia ratunkowego - do których dzwonisz na numer 112 - mogą być ulokowane przy urzędach wojewódzkich, w budynkach państwowej straży pożarnej, ale też szpitale mogą zatrudniać swoich dyspozytorów. O karetkę mogą prosić dzieci lub sami poszkodowani, którzy za chwilę zasłabną. Nie mogąc się z nimi porozumieć, dyspozytor może zażądać od przedsiębiorcy telekomunikacyjnego pilnego udostępnienia numeru telefonu, nazwiska i adresu dzwoniącego, a także lokalizacji dzwoniącego przez komórkę. Uprawnienie to przysługuje także centrum powiadomienia ratunkowego.

Po przyjęciu zgłoszenia dyspozytor kieruje niezwłocznie zespół ratunkowy z ambulansem na miejsce zdarzenia. Dyspozytor cały czas koordynuje akcję, wyznacza kierującego, udziela mu niezbędnych informacji oraz zawiadamia oddziały ratownictwa medycznego lub inne wyspecjalizowane oddziały. W razie potrzeby wzywa także służby współpracujące z systemem, takie jak np. Państwową Straż Pożarną, policję, żołnierzy. Może zaistnieć sytuacja włączenia do akcji jednostek ratowniczych z innego województwa, np. w razie pożaru czy powodzi. Wówczas akcje nadzoruje lekarz koordynator ratownictwa medycznego z wojewódzkiego centrum zarządzania kryzysowego. Ekipa ratunkowa kieruje ofiarę do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego albo innego miejsca wskazanego przez dyspozytora lub lekarza koordynatora.

Jeśli szpital odmówi przyjęcia, grozi mu zapłata kary umownej, a nawet karne rozwiązanie umowy o udzielenie świadczeń zdrowotnych. Szpitalny oddział ratunkowy (SOR),do którego zespół przywozi poszkodowanego,jest bardzo ważny, gdyż udziela pomocy ludziom po wypadkach i katastrofach, musi być dobrze wyposażony w aparaturę medyczną, środki lecznicze oraz transport - ambulans i helikopter. Ustawa o ratownictwie medycznym z 2005 r. przewiduje powstanie jednego wspólnego systemu ratownictwa medycznego. Zmiany zaczęły się w 2007 r. Teraz jesteśmy w fazie przejściowej - powstają szpitalne oddziały ratunkowe, kolejni lekarze kończą specjalizację z zakresu ratownictwa medycznego. W pełni ma on funkcjonować od 2013 roku. Wtedy docelowo będzie jeden wspólny numer 112. Na razie z uwagi na przyzwyczajenie społeczeństwa nadal działa numer 999.

Źródło : Gazeta Wyborcza