Anemia (inaczej niedokrwistość) polega na obniżeniu stężenia hemoglobiny, hematokrytu lub liczby erytrocytów w krwi.

Erytrocyty (krwinki czerwone) mają do spełnienia w organizmie bardzo istotną funkcję. Mianowicie przenoszą one tlen i dwutlenek węgla. Hemoglobina z kolei jest czerwonym barwnikiem krwi zawartym w erytrocytach, ma zdolność do nietrwałego wiązania tlenu.

Natomiast hematokryt to nic innego jak stosunek objętości krwinek czerwonych do objętości pełnej krwi.

Na ogół wyróżnia się kilka rodzajów niedokrwistości:

- niedokrwistość spowodowana utratą krwi, zwana pokrwotoczną,

- niedokrwistość będąca wynikiem upośledzonego wytwarzania erytrocytów (choroby szpiku, braki żelaza, witaminy B12, kwasy foliowego), zwana niedoborową,

- niedokrwistość w wyniku skróconego czasu życia erytrocytów, zwana hemolityczną (od hemolizy - rozpadu krwinek).

Z przedstawionych powyżej rodzajów anemii najczęściej występującą (w 80% przypadkach) jest ta spowodowana niedoborem żelaza. Polega na tym, że stwierdza się niedobór żelaza w surowicy. Występuje głównie u kobiet. Przy czym objawy są wspólne dla wszystkich niedokrwistości: bladość skóry i błon śluzowych, uczucie osłabienia, duszność po wysiłku, bóle głowy, szmer skurczowy nad sercem. Ponadto łamliwość włosów i paznokci, zmiany na błonie śluzowej języka, gardła, zajady w kącikach ust, wysuszenie skóry.

Braki żelaza w ustroju mogą być spowodowane przez niewłaściwe odżywianie się lub przez choroby układu pokarmowego. Inną przyczyną jest nadmierne krwawienie (miesiączkowe, z przewodu pokarmowego - w wyniku groźnych chorób). Dochodzi wówczas do wyczerpania zapasów żelaza w organizmie.

Z diagnostycznego punktu widzenia najważniejsze jest prawidłowe określenie przyczyn anemii i dostosowanie do tego odpowiedniej kuracji. Zazwyczaj wystarcza zmiana diety tzn. spożywanie produktów zawierających wysoki poziom żelaza, jak np. warzywa strączkowe i chude mięso lub włączenie leczenia farmakologicznego.

Źródło: zdrowie.fink.pl