Dobroczynne działanie na człowieka ma sok z brzozy.

Pozyskuje się go wiosną, kiedy rosną pączki, ale jeszcze przed rozwinięciem się liści. Aby pozyskać brzozowy sok, nawiercamy drzewo pod kątem (aby sok łatwiej skapywał) na głębokość ok. 12 cm, wkładamy w tak powstały otwór rurkę, najlepiej szklaną, i podstawiamy naczynie. W ciągu doby może do niego spłynąć nawet do półtora litra soku. Ważne jest, aby po takim zabiegu zasklepić wywiercony przez nas otwór drewnianym kołkiem i zabezpieczyć preparatem antygrzybicznym w postaci pasty dostępnej w każdym sklepie ogrodniczym.

Sok jest prawie przezroczysty i ma cierpko-gorzki smak. Przed wypiciem można do niego dodać trochę miodu. Zawiera niewielką ilość cukrów (glukozy i fruktozy), kwasy organiczne (cytrynowy, jabłkowy), garbniki oraz mikroelementy takie jak potas, wapń, żelazo, miedź, fosfor i inne. Brzozowa kuracja powinna trwać około 2 tygodni. Dorośli powinni pić przynajmniej 2 szklanki soku dziennie, dzieciom wystarczy jedna. Sok z brzozy jest szczególnie polecany dla osób mających problemy z kamicą nerkową. Pobudza wydalanie moczu, usprawnia działanie kanalików nerkowych, zapobiega tworzeniu się kamieni i piasku w drogach moczowych. Polecany jest również wszystkim, którzy zjadają duże ilości białka zwierzęcego, ponieważ dieta taka zwiększa odkładanie się złogów moczanowych i szczawianowo-wapniowych w układzie moczowym.  

Poza tym działa również napotnie i stymuluje prawidłową czynność wątroby, pomagając w jej regeneracji. Z tego powodu wiosenne kuracje sokiem z brzozy uważano za ważną terapię oczyszczającą, którą zalecano chorym na reumatyzm i skazę moczanową. Innym surowcem zielarskim są liście brzozy, które zawierają duże ilości mikroelementów i kwasów organicznych. Liście zbiera się wiosną, gdy są jeszcze lepkie, obrywając ręcznie i susząc w temperaturze nie wyższej niż 40 stopni Celsjusza. Przyrządza się z nich napary i odwary oraz nalewki.

Ponieważ wykazują działanie moczopędne i regenerujące nerki, znalazły zastosowanie w leczeniu przewlekłych chorób układu moczowego. Z chorób skóry, przy których mogą być pomocne liście brzozy, wymienić trzeba zapalenie łojotokowe, trądzik młodzieńczy i łuszczycę.  Rzadziej wykorzystuje się świeże pączki brzozy. Mają one silne działanie napotne, żółciopędne i przeciwzapalne. W medycynie ludowej stosowano je do wybielania skóry i przeciw piegom. Dodając do łyżki wysuszonych i sproszkowanych pączków łyżkę naturalnego miodu oraz pół łyżeczki alkoholu 40-procentowego, uzyskujemy środek odżywczy, odtruwający, poprawiający samopoczucie i wzmacniający. Stosujemy go rano i wieczorem po 1 łyżce.

Źródło : Fakty i Mity