Właściciele kotów bardzo często pozwalają swoim pupilom na zbyt bliski kontakt z ich ciałem i spożywanym jedzeniem. Tego typu zachowanie jest niezwykle groźne i stanowi ryzyko zakażenia chorobami odzwierzęcymi.

Jedną z chorób odzwierzęcych jest tzw. choroba kociego pazura inaczej nazywana gorączka kociego pazura lub Bartonelozą. Należy do grupy ostrych chorób zakaźnych o stosunkowo łagodny przebiegu, która dotyka przede wszystkim dzieci i młodzież. Gorączką kociego pazura można się zarazić się nie tylko poprzez bliski kontakt z kotem, ale i psem, królikiem, wiewiórką, a nawet poprzez wbicie ciernia lub drzazgi w skórę. Koty, wbrew temu co sugeruje nazwa, nie zapadają na omawianą chorobę, lecz stają się wyłącznie jej biernymi nosicielami. Zakażenie odbywa się natomiast poprzez uszkodzoną skórę w wyniku ugryzienia lub podrapania.

Na zarażenie narażone są głównie osoby z obniżoną odpornością organizmu. Jako podstawowe objawy tej choroby należy uznać: powiększone powierzchniowe węzły chłonne oraz zmiana pierwotna w postaci pęcherzyka czy grudki.  Niekiedy powiększeniu węzłów chłonnych towarzyszy również gorączka, dreszcze czy bóle mięśniowe – jednak w większości przypadków choroba kociego pazura ma łagodny przebieg i jedynymi objawami są powiększone węzły chłonne.

Źródło: zdrowie-publiczne.com.pl