Łuszczyca

Przewlekła, nawrotowa choroba zapalna skóry, spowodowana wzmożonym procesem tworzenia naskórka, przebiegająca z powstawaniem charakterystycznych wykwitów grudkowych. Do głównych objawów należą grudki barwy czerwonobrunatnej, wyraźnie odgraniczone od otoczenia, ze złuszczającą się powierzchnią. Zmiany pokryte są srebrzystymi łuskami, zwanymi blaszkami łuszczycowymi (zadrapanie ich powoduje kropelkowe krwawienie). Początkowo grudki są nieduże, wielkości nieprzekraczającej 1-2 cm, następnie rozwijają się do rozmiarów kilku centymetrów. Zmiany skórne w przebiegu łuszczycy mogą mieć różną lokalizację – typowo choroba zajmuje okolice kolan, łokci i owłosioną skórę głowy. Niekiedy może występować w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, na wyprostnych częściach przedramion, podudziach, jak również na paznokciach i stawach. Istotą rozwoju choroby jest pobudzony proces tworzenia naskórka, związany z dużą aktywnością podziałową jego komórek i powiązany z tym rozwój procesu zapalnego. Łuszczyca jest choroba uwarunkowaną genetycznie. Na rozwój jej mogą wpływać też pewne czynniki środowiskowe: stres, wcześniejsze obrażenia skóry, infekcje, zaburzenia hormonalne podczas ciąży i menopauzy. W leczeniu stosuje się środki miejscowe (maści i kremy), leki działające ogólnoustrojowo i światłolecznictwo.